Co to jest padaczka?

Padaczka nazywana również epilepsją dotyczy zaburzeń pracy w mózgu. Polega na chwilowych zaburzeniach grupy neuronów skoncentrowanych w ognisku padaczkowym, powodując napady. Do napadów padaczkowych dochodzi, gdy neurony są za bardzo pobudzone i nie mogą swobodnie przekazywać impulsów.

Podczas padaczki najbardziej niebezpieczne są napady toniczno-kloniczne, które obejmują skurcze mięśni, bezdech, mięśnie krtani, zasinienie oraz pianę w ustach. Do głównych przyczyn powstawania padaczki zaliczane są uszkodzenia kory mózgowej oraz uwarunkowane genetycznie zmiany dotyczące neuroprzekaźników. Epilepsję można podzielić według częstotliwości występowania ataków na:

  • padaczki uogólnione,
  • padaczki częściowe,
  • padaczki niesklasyfikowane.

Padaczka uogólniona dotyczy głębszych obszarów mózgu. U dzieci może polegać na chwilowym wyłączeniu świadomości, zaś dorośli mają napady toniczno-kloniczne. W czasie padaczki częściowej człowiek jest świadomy, a większość wstrząsów ma charakter wegetatywny.

Jak żyć z padaczką?

Przyjmowanie leków pomaga zwalczać objawy padaczki. Poza tym, warto unikać alkoholu oraz narkotyków, które pobudzają mózg. Osoby, które są przemęczone lub narażone na silny stres są bardziej narażone na występowanie napadów. Z tego względu ludzie chorzy na padaczkę powinni znaleźć spokojną pracę, a także unikać błysków świetlnych. Większości napadów nie poprzedzają żadne objawy, dlatego warto uprzedzić przyjaciół o możliwości ataku.

Padaczka – jak pomóc?

Najbardziej pomocne w leczeniu padaczki jest regularne przyjmowanie leków. U wielu osób, u których nastąpiła poprawa, medykamenty są odstawiane. W przypadku ataku, należy przewrócić osobę chorą na bok, żeby się nie udławiła oraz nie próbować niczego włożyć w usta. Ataki trwają ok. 2- 4 minut i zdarzają się okazjonalnie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

+ 62 = 72